به خودم میبالم که یک زن ا یرانی ام

تیک ،تیک ، تیک ساعت ۱۰ شب منطقه ایی در شمال غربی تهران(انتهای اشرفی اصفهانی)

دیشب طبق برنامه هر شب ،آماده شدم که به بالای پشت بام بروم و ندای الله اکبر سر بدم ... برعکس تمام شب‌ها که از منطقه سعادت آباد، پونک ،فرحزاد و ..... صداها عین توپ میترکید این بار فقط صدای ضعیف زنی‌ که با تمام قدددددرت فریاااااد می‌کشید شنیده میشد همه فکر میکردیم بالاخره خسته می‌شه و میره اما اون نه تنها خسته نشد بلکه آنقدر فریاد زد تا بعداز ۵ دقیقه جمعیت را کشید بالا و صدای الله و اکبر‌ها زیاد و زیاد تر شد طوریکه صداش در بین صداها گم شد هنوز صداش در گوشم زنگ میزنه ! من به مردم کشورم افتخار می‌کنم که بعداز گذشت بیشتر از ۴۰ روز هنوز ناامید نشدند..من به داشتن چنین هموطنانی افتخار می‌کنم ،به زنان وطنم افتخار می‌کنم، و افتخار می‌کنم که یک زنم یک زن ایرانی‌ام !!!